 |
 |
 |
 |
 |
 |
|
 |
|
 |
|
 |
|
 |
|
 |
|
De vermindering van de broeikasgasemissies en het systeem verhandelbare emissierechten In december 2008 keurden de Europese Raad en het Europees Parlement de zogenaamde ’20-20-20 doelstelling’ goed: tegen 2020 moet de Europese Unie, ten opzichte van 1990, 20 % efficiënter omgaan met energie, het aandeel hernieuwbare energiebronnen verhogen tot 20 % en 20 % minder CO2 uitstoten. Tevens werd een gewijzigd emissiehandelssysteem opgezet (het zogenaamde ETS of Emission Trading Scheme) dat in voege treedt vanaf 2013. De energie-intensieve bedrijven worden automatisch opgenomen in het Europese ETS. Als basisprincipe geldt dat zij de nodige broeikasgasemissierechten moeten aankopen. Daartoe zal een veiling van die emissierechten worden georganiseerd. Er zijn echter, terecht, uitzonderingen voorzien. Vele sectoren concurreren immers met hun producten op een markt die veel ruimer is dan de Europese Unie. Zolang buiten Europa geen gelijkaardige maatregelen getroffen worden om de uitstoot van broeikasgassen te beperken, dreigen onze Europese ETS-bedrijven opgezadeld te worden met een competitief nadeel ten opzichte van hun niet-Europese concurrenten die geen emissierechten dienen aan te kopen. Dit zou als gevolg hebben dat de productie buiten Europa stijgt, en dat dus de ermee gepaard gaande CO2-uitstoot wordt verplaatst. Dit noemt men de koolstoflek (‘carbon leakage’). Om dat tegen te gaan heeft de EU beslist om de energie-intensieve sectoren die onderworpen zijn aan internationale concurrentie buiten de EU, en dus aan koolstoflek, te beschermen: zij zullen tussen 2013 en 2020 hun benodigde CO2-rechten geheel of gedeeltelijk gratis krijgen. Op basis van een aantal economische criteria heeft de EU Commissie geconcludeerd dat onder andere de petroleumraffinaderijen aangemerkt worden als sector die onderhevig is aan koolstoflek.De hoeveelheid gratis toe te kennen rechten wordt per bedrijfssector objectief vastgelegd bij middel van 'benchmarking': elk bedrijf krijgt slechts het aantal emissierechten dat het zou nodig hebben indien het energie-efficiënt werkt. Op die manier ontstaat er een stimulans om maatregelen te nemen ter vermindering van de uitstoot vermits de ontbrekende rechten op de CO2-markt dienen te worden aangekocht.
|
||||||||
 |
||||||||
|
||||||||
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |